In de vele jaren dat ik met moeders werk, heb ik steeds opnieuw ervaren hoe belangrijk het is dat er iemand is die werkelijk luistert.
Iemand bij wie je je verhaal kunt vertellen zonder dat het meteen geduid, opgelost of van advies voorzien hoeft te worden. Bij wie emoties er mogen zijn. Die met je mee kan denken wanneer je daar behoefte aan hebt en die ook gewoon stil naast je kan zitten.
Voor mij is dat een wezenlijk onderdeel geworden van mijn werk rondom de kraamtijd: ruimte maken voor de moeder en voor haar verhaal.
Gezien en gehoord worden
Ik ben officieel geen coach of opvoedkundige. Ik ben wel moeder van twee inmiddels volwassen dochters en werk al twintig jaar met vrouwen rondom zwangerschap, geboorte, kraamtijd en moederschap.
In die jaren heb ik veel verhalen mogen horen.
Over bevallingen die totaal anders verliepen dan verwacht. Over verwondering en verliefdheid. Over onzekerheid, uitputting, trots, verdriet en overweldiging. Over het zoeken naar een nieuwe plek binnen een relatie of gezin. Over een lichaam dat veranderd is. En over de enorme overgang die het is om moeder te worden.
Iedere vrouw bewandelt daarin haar eigen weg.
Wat volgens mij door alle tijden heen hetzelfde blijft, is onze behoefte aan aandacht, verbinding en werkelijk gezien en gehoord worden.
De ruimte dragen
Je geboorteverhaal bestaat uit meer dan wat er feitelijk is gebeurd.
Er zijn herinneringen, gevoelens en lichamelijke ervaringen. Misschien zijn er stukken waar je met warmte en trots op terugkijkt. Misschien is er verdriet. Misschien heb je tijd nodig om überhaupt te begrijpen wat er allemaal is gebeurd.
Daar ruimte voor maken wordt ook wel holding space genoemd.
Voor mij betekent dat dat ik bij je kan blijven zonder vooraf te bepalen waar jouw verhaal naartoe moet. Ik hoef het niet voor je op te lossen. Ik hoef je ervaring niet kleiner of groter te maken. Ik hoef je ook niet te vertellen wat jij ervan zou moeten vinden.
Ik luister.
En wanneer jij daar behoefte aan hebt, denk ik met je mee of deel ik iets vanuit mijn eigen ervaring en kennis.
Luisteren zonder het over te nemen
Dat klinkt eenvoudig. Toch vraagt werkelijk luisteren best veel.
Wanneer iemand verdrietig, onzeker of zoekend is, ontstaat al snel de neiging om iets te willen dóén. Een oplossing bedenken. Advies geven. Geruststellen. Vertellen hoe wij het zelf zouden aanpakken.
Holding space in de kraamtijd vraagt iets anders.
Het vraagt dat je erop vertrouwt dat de ander haar eigen weg mag vinden. Dat je aanwezig kunt blijven bij verdriet, twijfel of ongemak. Dat je kunt luisteren zonder haast en kunt voelen wanneer woorden helpend zijn en wanneer stilte meer zegt.
Daar hoort voor mij ook nederigheid bij. Jouw ervaring is van jou. Mijn rol is om ruimte te maken waarin jij kunt voelen wat jouw ervaring voor jou betekent.
The Art of Holding Space
Heather Plett schreef het boek The Art of Holding Space en heeft veel bijgedragen aan het bekendmaken van dit begrip.
Een belangrijk uitgangspunt in haar werk is dat we iemand kunnen ondersteunen zonder haar kracht over te nemen. We hoeven problemen niet voor een ander op te lossen. We kunnen ruimte geven aan haar eigen keuzes, haar eigen tempo en haar eigen proces.
Dat vraagt aanwezigheid, vertrouwen, zachte begeleiding waar die gewenst is en de bereidheid om zelf een stapje opzij te doen.
Dat uitgangspunt raakt precies aan hoe ik naar mijn eigen werk kijk.
Holding space in de kraamtijd
Binnen mijn Postpartum Reiki sessies en ceremonies is ruimte voor jouw verhaal een belangrijk onderdeel.
Je hoeft niet eerst te bedenken wat je wilt vertellen. Misschien komt er veel. Misschien weinig. Misschien wil je vooral liggen, ontvangen en stil zijn.
Alles is welkom.
Want wanneer er een baby wordt geboren, gebeurt er ook iets groots met de vrouw die moeder wordt.
En zij verdient een plek waar iemand vraagt:
Hoe is het eigenlijk met jou?
